Princessa ma głos
Podczas jednej z moich sesji terapeutycznych
użyłam słowa Princessa. Tak nazwałam część siebie,
którą przez większość życia trzymałam pod kluczem.
Choć gdzieś w środku zawsze czułam, że ona jest częścią mnie.
Od tamtej chwili Princessa stała się dla mnie symbolem kobiety,
którą zawsze chciałam być – i którą w głębi czułam, że jestem.
Kobiety, która…
Ma swój głos. nie boi się mówić o sobie, swoich potrzebach, emocjach i uczuciach. Potrafi stanąć we własnej obronie i postawić granicę, kiedy trzeba.
Jest świadoma siebie. Swoich zalet — nie umniejsza ich i nie musi się z nich tłumaczyć. Swoich wad — wie, że je ma, potrafi wziąć za nie odpowiedzialność i przeprosić, kiedy trzeba.
Pracuje nad sobą, ale nie biczuje się za to, że czasem nie daje rady.
Wie, czego chce i śmiało po to sięga. Nie czeka, aż coś „się wydarzy”. Jest sprawcza i działa w kierunku swoich celów. A jeśli z czegoś rezygnuje,
robi to świadomie — bo wybiera coś innego.
Nie musi ukrywać swojej kobiecości w żadnym jej aspekcie.
Lubi błyszczeć. Lubi być zauważona. I pozwala sobie na to.
W procesie terapii i szkolenia psychoterapeutycznego
pozwoliłam mojej Princessie w końcu dojść do głosu.
„Princessa ma głos” powstała z trzech bardzo osobistych powodów:
- z potrzeby spełnienia małego marzenia o własnej przestrzeni w social mediach,
- z chęci podzielenia się własną drogą
- z nadziei, że dotrę do kobiet, które zmagają się z podobnymi doświadczeniami.
Dziś chcę towarzyszyć kobietom w odzyskiwaniu ich własnego głosu — w mediach społecznościowych, i w gabinecie.